Vancouver here I come

Nog met donker Ocean Breeze verlaten, rond 6,30 al in de auto en een 3,5 uur te gaan, over de 126 naar het oosten, vervelende route, het regende, soms zelfs ook met natte sneeuw , je mag er 55 mph, maar ik reed vaak als 1e in de trafficjam, dan maar even over shoulder of turnaround, zodat ik auto's voorbij kon laten gaan. Op safety dee kerje wert niet hoe eel bo hten ik gehad heb, pfff.

Na Salem op de I-5 werd het gelukkig droog en kon ik Terry laten weten dat ik rond 10,45 er zou zijn.

Heel hartelijk ontvangen door de vrienden van mijn vrienden : Maria en Joop, zo maar een uitnodiging ontvangen om daar 2 nachtjes te logeren. Zij zouden dan mij de omgeving in die tijd laten zien.

Mijn programma daar zelfs op aangepast want daar had ik wel oren naar.

Locals: hoe fijn is dat,

Gestart met een koffietje en het program doorgenomen.

Vista House, het visitor centrum en een aantal watervallen, waarvan Multnomah de grootste en de bekendste is. Mooie route langs de Columbia river

Terry is een heel enthousiaste verteller, weet er ook echt heel veel van en is ook jaren volunteer geweest in deze regio.

Helaas het was niet het beste weer, miezer en af en toe ook wat meer dan we leuk vonden.

Gelukkig goed op gekleed en zeker een heel leuke middag gehad.

Vroeg in de avond of eigenlijk nog laat in de middag neergestreken bij Di Pompello, een Italiaans restaurant in Troutdale. Heerlijke tomato basil soep en pasta chicken a la garlic op

In de avond op mijn gemakkie mijn luggage uitgepakt en wat zitten praten, verder deden we ook wel wat we zelf wilden, Terry op zijn tablet, Mary-Ann keek de OS, ik was mijn PS aan het bijwerken en met een schuin ook het kunstrijden op de schaats meegekeken.

Een comfortabel huis ook en ik heb heerlijk geslapen, voor het eerst pas om 7 wakker

Dag 2 in Vancouver WA , had Terry 2 opties: of Portland in of middels wat historie Vancouver tot me nemen

Dat laatste sprak me het meeste aan, heb niet zulke beste verhalen gehoord over Portland en denk dat ik dat best kon missen.

Ben trouwens vergeten te vermelden dat we nog bij voodoo Doughnuts waren geweest, jammie, de bananencreme was een aanrader.

Als toetje bij de koffie dus gisteren (een halve trouwens)

Een kleine keten van 4 in Portland en omgeving.

Bezoek gebracht aan Fort Vancouver, een militair complex, niet zelf in het Fort geweest, dat was niet open, maar een mooie ronde gemaakt en gezien wat de Officer's row en de gewone soldaten rij met huisjes was. Tja, verschil hè, moet er wezen, daarna vlakbij tevens het Pearson air museum bezocht. Alle volunteers zijn zo gedreven en vertellen met veel passie

Geluncht bij Dulins en daar een bord oatmeal besteld, gewoon zin in, met extra walnoten

Toch stiekem nog heel wat mijlen gemaakt en uitgekomen bij een DQ. Als verrassing moest ik een blizzard bestellen, op aanraden van Terry, koos voor de choco strawberrie dip, een IJSJE dat je ook zijn kop kunt houden en er valt niks uit en lekker!! Kende het niet, wel eerder over de DQ (diary queen) gelezen maar nooit eerder binnen geweest. Machtig lekker zelfs

Nog naar een Russische/Oekrainse supermarkt geweest en daar kocht Mary-Ann nog 2 typische broden voor bij de stew die ze gemaakt had.

Ook weer heel lekker gegeten,

Kennis gemaakt met zoon Michael die ook een hapje mee kwam eten en de avond ook weer rustig doorgekomen.

Het zit er hier weer op, 2 dagen zijn omgevlogen en ik heb er ontzettend van genoten.

Terry en Mary-Ann, zo hartelijk ontvangen, het zijn top dagen geweest. super bedankt voor alles. Het was fantastisch.